İnsan bilmez zamanın değerini
Zaman, henüz değeri bilinecek kadar geçmedikçe...
Ve insan neyin ne olduğunu zamanla anlar...
Çünkü zamanla geçer duygular...
Ve zamanla değişmez doğrular…
Ve zamanla dirilir başlangıçta anlaşılamayanlar…
İnsan unutur zamanla değişmeyen gerçekleri…
Zaman, her an hatırlatsa da değişmeyenin değişmezliğini...
gerçeğin ilkelerini eski...
kendi fikirlerini yeni...
zanneder insan birkaç nesillik bir zaman farkında...
oysa gerçek eskimez zamanla...
yerçekimi gibi her zaman işler soyut yasalar da...
su gibi her zaman günceldir soyut yasalar da...
Ve insan neyin ne olmadığını anlar zamanla...
Çünkü değişir insan zamanla...
Çünkü değişmez, gerçek zamanla...
İnsan unutur, zamanla değişenin değişkenliğini...
Zaman, sonsuza kadar sürmeyeceğini hatırlatsa da...
insan inanamaz değişebileceğine duygularının zamanla
ömrünün sonuna...
sonsuza kadar sürecek zanneder ilk anda...
acı da... haz da...
geçer oysa
tüketildiği anda...
Hiç geçmeyecekmiş gibi gelen her acı…
Zamanla geçer eğer yatıştırılmadıysa…
Ve hiç bitmeyeceğini zannettiği her haz
Zamanla diner tüketildiği anda…
Çünkü duygular değişir zamanla…
Çünkü gerçek, değişmez zamanla...
İnsan gerçeğin, zamanı geldiğinde geleceğini zanneder
zaman her an gerçeği apaçık açıklıyor olsa da...
insan kapalıdır onu anlamaya...
gerçeği öğrenmeye açık olduğunda gerçek temas eder insana...
ve insan neyin ne olduğunu anlar zamanla...
Çünkü değişir insan zamanla...
Çünkü değişmez, gerçek zamanla...
Zaman geçse de değişmeyen
Ve zaman geçse de yanıltmayan
Gerçek,
Uzağında değil yakınındadır insana…
Çünkü gerçek, herkes için anlaşılabilir ve uygulanabilir
Yaratılmıştır…
Ve zaman gerçekten yanadır…
Ve değişimini gerçeğe göre programlayan her insan
Kendisine verilmiş zamana gerçeklik kazandırır…
DTÖ DESIGNER
Kamer Gündüz